روز عشقتون مبارک

البته هرچند که مال ما ایرونی ها نیست اما خوب من امروز مدرسه دیدم که همه دارن به هم کادو میدن

دلم خواست بهتون تبریک بگم

امید وارم که روز عشق ایرونی ها ۲۹ بهمن هم به همتون خوش بگذره

حرفی برای گفتن ندارم الان از کلاس فیزیک معلم مورد علاقه ام اومدم و حسابی خسته ام

امروز باز با لوزا مشکل پیدا کردم و این رو فقط برای عشقم می نویسم

لوزا جان

یا شاید بهتره بنویسم همسر آقای ک.....ن  ر.....و

نمی دونم که الان کجایی اما بابت هدیه ای که امروز بهم دادی خیلی ممنون

لطف کردی امید وارم بیست و نهم جبران کنم آخه تو بچه خارجی ما همچنان ایرانیم

تو بزرگ شده ی اونوری ما چی؟

تو مرام اونوری ها رو داری ما چی؟

بازم ممنون بابت اون نینی که بهم دادی

حالا چی می تونم بگم جز این که .........................

بابا به خدا دوست دارم

می فهمی

دوست دارم

اما تو چی هنوز دوستم داری

اگه این ها رو خوندی آماده باش شب بهت زنگ می زنم

با مدعیان گشته هم آغوش تویی تو

صد بار بنالم من و آن یار که یک بار

بر ناله ی زارم نکند گوش تویی تو

ما زهره و خورشید به یکجا ندیدیم

خورشید رخ و زهره بناگوش تویی تو

در کوی غمت خوار منم زار منم من

در چشم دلم نیش تویی نوش تویی تو

ما رند خرابیم و تویی میر خرابات

ما اهل خطاییم و خطا پوش تویی تو

مدهوشی و مستی نه گناه دل زار است

چون هوش ربای دل مدهوش تویی تو

خون می خوری و لب به شکایت نگشایی

همدرد من ای غنچه خاموش تویی تو

صیدی که تو را گشته گرفتار منم من

یاری که مرا کرده فراموش تویی تو

آغوش رهی بهر تو خالی چو هلال است

باز آی که شایسته ی آغوش تویی تو

حلال نمی کنم بی نظر برین

به شام بي ستاره ام كسي نظر نمي كند       كه در نگاه سرد شب پرنده سر نمي كند

صداي پاي او دگر نيست به گوش خانه ام   كزين سراي بي نشان كسي گذر نمي كند

صداي گريه هاي من به گوش دل نمي رسد     كه گريه هاي بي صدا دگر اثر نمي كند

شروع خسته را ببين دل شكسته را ببين        دهان بسته را ببين اشك خبر نمي كند

در اين سراي پر ز غم نگاه كن به غير غم          يكي سلام آشنا به رهگذر نمي كند

هواي برگ مي كند دل خزان گرفته ام       و اين خزان گرفتگي ز دل سفر نمي كند

سكوت ماند و خستگي غرابت و شكستگي        تپش بر اين گرفتگي  گذر مگر نمي كند

حلال نمی کنم بی نظر برین

سلام دوستان عزیز من خوبین؟

چه خبرا؟

خوش می گذره؟

من که اصلا جدیدا خیلی بی  حوصله شدم  واسه همینه که اینقدر دیر آپ کردم

ببخشید

من اینقدر بی حوصله و آروم شدم که حد نداره

حتی یکی از هم کلاسی هام امروز بهم گفت که خیلی ناراحت می شه که من اینقدر آروم شدم و با کار کسی کار ندارم

می گفت تو حتی جدیدا کارهای نمایندگیت رو هم انجام نمی دی

البته کاش نمی گفت چون امروز فهمیدم چقدر فرق کردم

راست می گفت من این مدت نه دفتر حضور غیاب رو بالا می برم و نه

در مورد فرم بچه ها به دفتر اطلاع می دم و نه با کار همه کار دارم میگفت این یاسی خوب نیست و

برای این که بخندم گفت همونجوری پاچه گیر و سگ خوبه

اما جالبه که این هم کلاسی من که حتی باهاش تا حالا خیلی صمیمی نشدم این رو فهمیده اما لوزا نه

یادتونه؟

لوزا بهترین دوست من بود اما حالا چی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من رو توی ردیف سوم ول کرده رفته نشسته ردیف اول

براش هم مهم نیست که من اون پشت دارم افسرده می شم بهش اس ام اس زدم که امید وارم دوستای جدیدت

ارزش این رو داشته باشن که به خاطرشون دوست قدیمیتو ول کردی

زنگ زد که منظورت چیه و گفتم که خودت خوب می دونی گفت خوب تو هم بیا جلو من هم قبول کردم به شرطی که من وسط بشینم و لبه نشینم

امروز که خواستم برم جلو اومد برام جا باز کنه نفری که لبه می شینه و با اومدن من راه رفت و اومد رو تنگ می کنه

قبول کرد که بره جلو اما بغل دستیش پشتش رو کرد به لوزا که نمیرم که نمیرم

اعصابمون خورد شد (من و لوزا) و به پر و پای هم پیچیدیم لوزا میگه دلیلش که من ناراحت شدم نیست دلیلش لوسی منه

میگه من لوسم

حالا هم قهر کردیم خیلی ناراحتم نمی دونم که چی کار باید بکنم

دارم به این فکر می کنم که خوبه این وبلاگ رو دارم که توش خودم رو سبک کنم

از طرف دیگه یه نفر(یه پسر) چند وقتیه که ذهنم رو به خودش مشغول کرده اما فکر این که قبول کنم

که باهاش باشم خیلی آزارم میده

افسردگی از یه طرف و مصیبت درس خواندن از طرف دیگه

حتی دو روز بعد از عاشورا رو هم گواهی دکتر گرفتم و مدرسه نرفتم

ای خدا یا  خودت بگو چی کنم 

عاطفه جان لینکت کردم

حلال نمی کنم بی نظر برین