معذرت می خوام که یه مدت ننوشتم

آخه من ۴شنبه شب از بابلسر برگشتم

بعد هم حوصله هیچ کاری رو نداشتم

ولی واقعا دم همتون گرم(این تیکه کلام پسر عمومه)

وقتي برگشتم خيلي از محبتتون سر وجد اومدم

از همتون متشكرم

ولي جديدا به همه چيز بي حوصله شدم

خودم هم دليلش رو نمي دونم

دائما دارم مي گم كاش حد اقل مي شد برم مدرسه

ولي نمي شه

نمي دونم چي كنم چون اينترنت و وب گردي هم دستي به بارم نمي رسونه (فكر مي كنم يه اصطلاح همدانيه به معني كمك نكردن)

حتي برام جذابيت هم نداره

به هر حال من باز هم

حلال نمي كنم نظر نديد

خدا رو چي ديدي شايد

داديد

الان هم قيافه ام دقيقا اين شكليه

دوستتون دارم وتا سلامي ديگر

میدونستید

خیلی بی معرفتید

نه؟

حالا بدونید

خودتون نگاه کنید که از پست قبلی من چقدر گذشته بعد هم تعداد نظرات رو نگاه کنید

واقعا که!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!۱۱

حالا چند تا عکس می ذارم

نظر ندید حلال نمی کنم

بالاخره من باید یه دلگرمی داشته باشم تا آپ کنم

من حدود دو ساعت و نیمه که رسیدم

واقعا جاتون خالی بود اون جا به من خیلی خوش گذشت

مخصوصا که دو نفر رو بعد از ۸.۹ سال دیدم

و این واقعا عالی بود

منتظر سفر نامه ی کوتاه من باشید